In aanloop naar de start van ๐๐ฟ๐ผ๐ฒ๐ฑ๐ฒ๐ฟ๐๐ฐ๐ต๐ฎ๐ (een nieuwe maandelijkse mannencirkel) dit najaar, schrijf ik een reeks korte berichten over het man-zijn in onze wereld. Dit is het eersteย deel.
Eerder deze week reed ik met mijn gezin in onze camper Frankrijk in. Wat me daar altijd meteen opvalt, zijn de gedenkplekken in ieder dorp โ voor de vele, vaak jonge, mannen die zowel in de Eerste als de Tweede Wereldoorlog het leven lieten.
Na de oorlogen ontstond hierdoor een groot 'tekort' aan mannen. Vrouwen moesten doen wat normaal gesproken mannen deden, en velen bleven ongewenst ongehuwd.
In Nederland was het verlies, in verhouding, kleiner โ en toch was ook hier het effect dat mannen minder aanwezig waren. Trauma is enorm, of je nu gevochten hebt of niet. En omdat we in onze cultuur niet goed weten hoe daarmee om te gaan, is de weerslag ervan op de samenleving groot.
Het zijn dit soort invloeden die generaties lang doorwerken en gemeenschappen vormen. In Nederland leerden we emoties weg te drukken, want 'we moesten door'. Dat gold voor mannen รฉn vrouwen, al is het voor vrouwen altijd gemakkelijker geweest om te voelen en er onderling over te praten.
Natuurlijk is het geen 1940 meer en leven we in een vrij land. Toch is het onder mannen nog steeds gebruikelijk om 'door te gaan' en gevoelens te onderdrukken. Weinigen hebben een helpend voorbeeld gehad van hun vader of een mentor. Veel mannen zijn afgesloten van hun eigen gevoelswereld en worstelen met emoties en met contact โ met zichzelf en met anderen. Anderen hebben het bij vrouwen afgekeken, in een poging hun innerlijke wereld te leren kennen. Al merken ze vaak dat er dan iets belangrijks ontbreekt: contact met hun eigen kracht, en het vermogen om met rauwere emoties om te gaan.
Dat is logisch, want mannen leren dat van mannen. We hebben elkaar nodig om ons thuis te kunnen leren voelen โ in onszelf, en bij andere mannen. Met onze emoties, onze rauwheid, kwetsbaarheid en kracht.
Om hier plek voor te bieden, start ik, Robert, in september met een nieuwe maandelijkse mannencirkel: ๐ฝ๐ง๐ค๐๐๐๐ง๐จ๐๐๐๐ฉ. Een veilige plek om jezelf te (leren) zijn.
