In aanloop naar de start van 𝗕𝗿𝗼𝗲𝗱𝗲𝗿𝘀𝗰𝗵𝗮𝘁 (een nieuwe maandelijkse mannencirkel) dit najaar, schrijf ik een reeks korte berichten over het man-zijn in onze wereld. Dit is het vierde deel.
Deze vakantie lees ik het tweede deel van de Kingsbridge-saga van Ken Follett: World without end. Centraal in het boek staat de jonge meesterbouwer Merthin, zijn geliefde Caris en haar vader Edmund, de 𝘢𝘭𝘥𝘦𝘳𝘮𝘢𝘯 van het stadje.
Edmund staat aan het hoofd van de gildes en heeft een informele leidende positie. Tegenwoordig kun je het woord 𝘢𝘭𝘥𝘦𝘳𝘮𝘢𝘯 vertalen naar wethouder, maar in het boek is het, naast een vertegenwoordiging van de ambachten, ook een persoon die er samen voor zorgt dat belangrijke keuzes worden gemaakt die de hele gemeenschap aangaan.
Deze vakantie lees ik het tweede deel van de Kingsbridge-saga van Ken Follett: World without end. Centraal in het boek staat de jonge meesterbouwer Merthin, zijn geliefde Caris en haar vader Edmund, de 𝘢𝘭𝘥𝘦𝘳𝘮𝘢𝘯 van het stadje.
Edmund staat aan het hoofd van de gildes en heeft een informele leidende positie. Tegenwoordig kun je het woord 𝘢𝘭𝘥𝘦𝘳𝘮𝘢𝘯 vertalen naar wethouder, maar in het boek is het, naast een vertegenwoordiging van de ambachten, ook een persoon die er samen voor zorgt dat belangrijke keuzes worden gemaakt die de hele gemeenschap aangaan.
Merthin is wat timide maar heeft een enorm talent voor bouwen. Hij wordt niet gezien door zijn vader, die meer oog heeft voor Merthins jongere broer die wel aanleg voor vechten en ridderschap heeft. Hij heeft het dus zelf uit te zoeken en wordt telkens afgewezen door formele autoriteiten, maar vindt steun bij alderman Edmund.
In de huidige wereld is het voor veel mannen niet anders. We voelen ons vaak niet thuis in het traditionele, maatschappelijk verheerlijkte beeld van de stoere man. Vaders zijn vaak afwezig en hebben het niet in zich om contact te maken met wie we werkelijk zijn, en de gevestigde orde maakt het niet gemakkelijk om ruimte te maken voor een andere kijk.
We hebben op ons innerlijk weten te varen en daarin vertrouwen te ontwikkelen. In optimale zin zijn er 𝙀𝙡𝙙𝙚𝙧𝙨 in onze omgeving: mannen die 𝘢𝘭 𝘦𝘦𝘯 𝘱𝘢𝘢𝘳 𝘳𝘰𝘯𝘥𝘫𝘦𝘴 𝘮𝘦𝘦𝘥𝘳𝘢𝘢𝘪𝘦𝘯 en de klappen van de zweep van het leven kennen. Door ons te zien in wie we zijn en waar we staan bekrachtigen ze ons – in eerste instantie – fragiele zelfvertrouwen. Ik heb zelf ervaren hoe intens waardevol deze ontmoetingen zijn.
Caris heeft een bijzonder mooie rol in het boek. Ze worstelt met de liefde die ze voelt voor Merthin. Niet omdat ze niet van hem houdt, maar omdat ze als vrouw niet haar eigenheid wil verliezen in de – in die tijd zeer beperkte – rol van de vrouw in het huwelijk. Ze wil zowel de liefde leven als haar autonomie behouden.
Voor Merthin zorgt ze hiermee voor een (tweede) belangrijke levensles. Gesteund door de Elder Edmund leert hij diep te vertrouwen in zichzelf en zijn talenten, en voortgestuwd door de liefde voor Caris leert hij zich over te geven aan de ruime onvoorwaardelijkheid van het hart.
Het is het verhaal van alle mannen. Allemaal worden we uitgedaagd om onze plek in te nemen én ons tegelijkertijd over te geven aan ons hart.
***
Broederschat is een mannencirkel waar mannen als gelijkwaardigen samenzijn. Om te ontdekken hoe kwetsbaarheid en kracht samengaan: https://samenzijn.nu/broederschat/
Zoek je wel een mannencirkel maar is Nijmegen te ver weg? Kijk dan op https://mannencirkels.org/.
